Osika i pobratymcy


Eugeniusz Ilmurzyński w „Szczegółowej hodowli lasu”(1969) wymienił topolę na pierwszym
miejscu spośród gatunków domieszkowych, poświęcając jednocześnie najwięcej miejsca osice.
Chociaż przez lata traktowano ten gatunek jako „chwast zrębowy” i usilnie go tępiono, to
pionierskie cechy i stosunkowo duża odporność na szkodliwe czynniki sprawiły, że został doceniony w dobie wielkoobszarowych klęsk i zamierania wielu innych gatunków drzew
Autor: Wojciech Gil
Dział: Hodowla lasu
Numer: Drwal 11/2020, strona 70

Pobierz artykuł w formacie PDF